نکوداشت احمد خادم الحسینی از پیشکسوتان عکاسی خراسان


متن صحبت های من در مراسم نکوداشت احمد خادم الحسینی از پیشکسوتان عکاسی خراسان

 

 با احترام مطالبم را در سه سخن خلاصه و تقدیم میکنم .

ابتدا سخنی با خانواده ی بزرگوار جناب آقای احمد خادم الحسینی :

 خانواده ی محترم , همه می دانیم که مرگ لحظه ای ناگزیر از زندگی هر انسانی است و شما بیش از همه ی ما در یکسال گذشته در نبودن این عزیز  آه کشیدید و عروج یکباره اش را همچون همه ی دوستانش باور ندارید .

 امروز شما میهمان ما هستید و ما میزبان شما , عزیزانی که همت کردند به پاس میزبانی هایی که احمد برای جامعه ی عکاسی خراسان نمود ه بود محفلی گرم و صمیمی فراهم آورند. هر چند او دیگر در میان ما نیست ولی نام ماندگارش بر تاریخ عکاسی خراسان باقی خواهد ماند.

 بسیاری از مردم به چیز هایی که دارند افتخار می کنند , ثروت , خانه , ماشین و یا هر چیز دیگر ... و برخی هم هستند که به چیز ایی که ندارند مفتخرند , چیز هایی که آنان را در بین مردم محبوب و عزیز می کند . احمد غرور نداشت , حسادت نمی ورزید, فخر نمی فروخت , چاپلوس و دروغگو و ریاکار نبود,احمد نقاب بر چهره نداشت , او با همه ی این نداشته ها آدم بود و مورد احترام , و مطمئنم زندگی او افتخاری برای شما خواهد بود.                 او همان بود که بود ...

 

روی دیگرسخنم به هنرمندان است

دوستان عزیز , همیشه با  مرگ یک هنرمند , هنر پایان نمی یابد , جامعه ی هنری با از دست دادن هنرمندان بسیاری همچنان رشد و تحول و پویایی خودرا طی کرده است , آنان با تراشیدن پیکره ی هنر وصیقل دادن آن به رشد فرهنگی جامعه اهتمام ورزیده اند و بدین سان خود راجاودانه نموده اند.

پاسداشت عزت و کرامت هنرمندان با هر سلیقه و نگرشی از رسالت های فرهنگی همه ی ماست وگرنه از فردا جز سرابی پیش رویمان نیست.

خادم الحسینی هنرمند متفاوتی نبود ولی شخصیتی متفاوت داشت .

او نیاز های روحی  جوانان را می شناخت و با آنان فراتر از زبان معمول سخن می گفت . آنان را برای اراده ای استوار و رسیدن به موفقیت رهنمون می ساخت . او از آنان می خواست خود را باور داشته باشند و به دنبال کشف دنیای جدیدی در دنیای خودشان باشند.

من امیدوارم که همیشه کودکی متولد خواهد شد , برگی تازه  طراوت و امید را به دنیای هنر باز خواهد گرداند و زیر بنای فرهنگی جامعه,  پر غرور سیراب خواهد شد . دروازه های علم و دانش همواره گشوده اند و همیشه پر از فرصت هاست . خود را باور داشته باشیم و حرمت ها این بزرگان را پاس بداریم.  

کوتاه سخنی هم با مدیران و مسئولان امور فرهنگی  هنری :

افکار و اندیشه های بزرگان ما  همچون دیگر سرمایه های ملی, هیچگاه در کوران تحولات اقتصادی  سیاسی و اجتماعی متزلزل نمی شوندو ترسیم آینده ی ما و کودکانمان بر پایه ی آن بنا می شود , این اندیشه ها  , ثروت هایی هستند که تاثیرات عمیقی بر روح و روان جامعه دارند .

احمد خادم الحسینی  از جمله افرادی بود که  خدمات شایانی به جامعه ی عکاسی نمود. از تاسیس انجمن عکاسی خراسان تا برگزاری  چشنواره ها ، داوری ها و بیش از آن  آموزش به هزاران علاقه مند به عکاسی .

بی تردید اوحلقه ی اتصال نسلی بود که رشد و پیشرفت عکاسی خراسان مدیون اوست. 

گسست برخی از هنرمندان و خانه نشینی آنان بدلیل عدم شناخت متولیان امر از جریانات صحیح فرهنگی است , گاهی بادی می وزد و جریانی کاذب شکل می گیرد و متاسفانه خود این مسئولین یا در کوران این باد قرار می گیرند و یا آنچنان درگیر بررسی آمار ها ی امور اداری و رنگ ولعاب های  سازمانی می شوند که گویا فراموش می شود این ظواهر نیاز به بنیان هایی دارد که هنر مندان رسالت آن را به عهده دارند.

زندگی هیچگاه برای کسی بی نهایت نبوده است , بزرگان را هنگامی که صدای قلبشان را می شنویم در یابیم و پاس بداریمشان نه در هنگام مراسم ترحیمشان  

حاصل کرده ی ما گشت زمان می خواهد

عکس امروز در آئینه ی فردا زیباست

ابراهیم بهرامی